Szeregowy Franek Dolas zaspał i przejechał granicę polsko-niemiecką. Jest noc z 31 sierpnia na 1 września 1939 roku. Franek wysiada z pociągu, widzi Niemców i strzela. Niemcy są pewni, że to sygnał do ataku na Polskę. Franek trafia do niewoli. Dwa razy aranżuje nieudane ucieczki. W trakcie przewożenia do innego obozu ucieka wraz z Józkiem. Pociągiem z bydłem docierają do Tyrolu. Ofermowaty Franek puszczając luzem byka powoduje niesamowite zamieszanie. Gestapo wydaje na niego wyrok, ale prowadzonemu pod konwojem Frankowi udaje się wyskoczyć z pociągu. W Jugosławii, czekając na okazję do walki, spędza czas w portowej tawernie. Stamtąd pijanego uwozi w kierunku Cypru kapitan Dimo. Statek zostaje storpedowany przez włoską łódź podwodną.

Francuski statek ratuje rozbitków. Franek zostaje wcielony do Legii Cudzoziemskiej, wędruje do fortu na pograniczu Syrii. Legioniści psioczą na złe wyżywienie, oficerowie piją, Dolas zostaje kucharzem. Potrzebne wiktuały wygrywa u Arabów w trzy karty. Dowódca fortu aresztuje Franka. Legioniści na znak protestu opuszczają fort. Kapitan zwalnia aresztantów, aby ścigali uciekinierów. Wszyscy docierają do wojsk brytyjskich. Franek trafia do obozu jenieckiego. Podczas ataku komandosów włoskich ucieka. Z rannym Włochem wędruje pod obóz włoski. Straże biorą go za szpicę angielskiego ataku. W wielkim zamieszaniu przebiera się w kitel sanitariusza. Tak przebrany transportuje rannych, z którymi wyrusza sanitarką w nieznane.

Franek wnosi na statek rannych, razem z nimi płynie do Włoch. Przypadkowa dekonspiracja przed włoskim faszystą zmusza Dolasa do "zmiany skóry". Wysiada na ląd w mundurze niemieckim, ale próba "powrotu do cywila" kończy się sądem wojennym. Skazany na karną kompanię na froncie wschodnim, wyskakuje na spadochronie, gdy samolot leci nad Polską. Spotyka przybyłą tą samą drogą radiotelegrafistkę ze sprzętem. Odnajdują ich partyzanci. Wspólnie przeprowadzają akcję rozminowania mostu. Franek zostaje bohaterem.